wifi Wifi-QR-code Generator star

Het wifi-QR-codeformaat

Het scannen van een wifi-QR-code werkt omdat de code een kleine gestructureerde tekenreeks bevat in plaats van een gewone link: WIFI:T:WPA;S:MijnNetwerk;P:MijnWachtwoord;H:false;;. Elk veld heeft een sleutel van één letter — T voor het beveiligingstype (WPA, WEP, of nopass voor een open netwerk), S voor de netwerknaam (SSID), P voor het wachtwoord, en H voor of het netwerk verborgen is — gescheiden door puntkomma's en afgesloten met een dubbele puntkomma. De camera-app van een telefoon ontleedt die tekenreeks, herkent het voorvoegsel WIFI: en biedt aan om rechtstreeks lid te worden van het netwerk in plaats van het als link of platte tekst te openen.

Achter dit formaat zit geen officiële IEEE- of Wi-Fi Alliance-specificatie. Het werd populair gemaakt door ZXing (Zebra Crossing), de opensource barcodescanbibliotheek waarop veel vroege Android-QR-lezers waren gebouwd, en het werd de facto de industriestandaard simpelweg omdat iedereen dezelfde syntaxis overnam. Apple gaf het volwaardige officiële ondersteuning vanaf iOS 11 in 2017, toen de ingebouwde Camera-app de mogelijkheid kreeg om een wifi-QR-code te herkennen en met één tik een melding "Verbinden met netwerk" te tonen; de ingebouwde camera van Android en Google Lens ondersteunen hetzelfde formaat eveneens native. Omdat het formaat nooit werd vastgelegd in een formele specificatie, bestaan er kleine implementatieverschillen tussen scanners — sommige vallen elegant terug en behandelen het netwerk als zichtbaar wanneer het veld H: helemaal ontbreekt — maar de velden T:, S: en P: worden door vrijwel elke lezer die vandaag in gebruik is identiek gelezen, wat het formaat in de praktijk betrouwbaar maakt ondanks het ontbreken van een beherende standaardisatie-instantie.

Waarom speciale tekens moeten worden ontsnapt

Omdat puntkomma's en komma's de eigen veld- en waardescheidingstekens van het formaat zijn, zou een netwerknaam of wachtwoord dat er toevallig een bevat — bijvoorbeeld een gastnetwerk genaamd Kantoor,Verdieping 2 — de parser stilletjes breken als het onveranderd blijft: de niet-ontsnapte komma zou verkeerd worden gelezen als de grens tussen twee volledig verschillende velden, waardoor alles wat erna komt corrupt raakt. De specificatie lost dit op door te eisen dat vijf tekens worden ontsnapt met een voorafgaande backslash waar ze ook binnen een waarde voorkomen: de backslash zelf (\ → \\), de puntkomma (; → \;), de komma (, → \,), de dubbele punt (: → \:), en het dubbele aanhalingsteken (" → \"). Deze tool past dat ontsnappen automatisch toe op zowel de netwerknaam als het wachtwoord vóór het coderen, zodat u veilig elk teken kunt gebruiken dat uw router accepteert.

Houd er rekening mee dat dit een statische code is: hij bakt het huidige wachtwoord direct in de afbeelding in, dus als het wifiwachtwoord ooit verandert, werkt precies deze code niet meer en moet u een nieuwe genereren. Het is ook de moeite waard om te weten dat, hoewel WPA3 tegenwoordig gangbaar is op nieuwere routers, deze tool — net als de meeste wifi-QR-generators — WPA3-netwerken nog steeds codeert met T:WPA, omdat het formaat ouder is dan WPA3 en elke scanner die waarde al interpreteert als "gebruik de standaard wachtwoord-handshake", wat correct werkt ongeacht of de router in werkelijkheid WPA2 of WPA3 draait. Alles gebeurt lokaal in uw browser — de netwerknaam en het wachtwoord worden nooit ergens naartoe verzonden, wat van belang is aangezien u hier een actieve inlogcode codeert en geen openbare link.