contact_page vCard QR-code Generator star

vCard: van het Versit-consortium tot een universele standaard

Het vCard-formaat is helemaal niet uitgevonden voor QR-codes — het dateert uit 1995, toen het Versit-consortium, een groep gevormd door Apple, AT&T, IBM en Siemens, het ontwierp als een gemeenschappelijk elektronisch visitekaartjeformaat, zodat contactgegevens tussen verschillende telefoons, adresboeken en e-mailclients konden verhuizen zonder handmatig opnieuw te worden ingevoerd. Versit droeg de specificatie later over aan het Internet Mail Consortium, dat het als een open standaard publiceerde, en sindsdien is het het formaat dat vrijwel elke telefoon, e-mailclient en contacten-app begrijpt zodra hij een bestand ziet dat eindigt op .vcf.

Vandaag circuleren er drie versies — 2.1, 3.0 en 4.0 — en die zijn niet volledig onderling uitwisselbaar: 4.0 is de nieuwste en technisch de meest capabele, maar een aanzienlijk aantal oudere scan-apps en contactimporteurs ontleedt hem nog steeds niet correct. Versie 3.0, gestandaardiseerd als RFC 2426, is de versie met de breedste compatibiliteit bij zowel iOS- als Android-contacten-apps en QR-scanners, en daarom is dit de versie die deze tool codeert.

Waarom N: en FN: beide verplicht zijn

Een vCard heeft altijd zowel een N-veld als een FN-veld nodig, en ze dienen verschillende doelen, ook al beschrijven beide dezelfde naam. N is de gestructureerde naam — opgesplitst in vijf door puntkomma's gescheiden delen (achternaam; voornaam; extra namen; titelvoorvoegsels; titelachtervoegsels) — die software gebruikt om een contact alfabetisch op achternaam te archiveren of een formele begroeting te genereren. FN is de opgemaakte naam — vrije tekst, precies zoals hij op het scherm moet worden weergegeven. Deze tool vult FN met de naam die u letterlijk hebt getypt, en splitst die voor N in achternaam/voornaam door het laatste woord als achternaam te behandelen, wat de meeste westerse naamvolgordes correct dekt.

Elk ander veld in de gegenereerde vCard — organisatie, functie, telefoon, e-mail, website, adres — wordt alleen opgenomen als u het daadwerkelijk hebt ingevuld; lege velden worden volledig weggelaten uit de code in plaats van als leeg gecodeerd, wat de QR-code kleiner en makkelijker scanbaar houdt. Het telefoonnummer wordt geschreven als TEL;TYPE=CELL: in plaats van een kale TEL:-regel, omdat de vCard-specificatie toestaat dat een contact meerdere telefoonnummers naast elkaar draagt (CELL, HOME, WORK, FAX), elk voorzien van een TYPE-parameter zodat de ontvangende app het onder het juiste label archiveert in plaats van te gokken. Het adresveld volgt een vergelijkbaar eigen gestructureerd patroon: een volledige ADR-waarde heeft zeven door puntkomma's gescheiden onderdelen (postbus; uitgebreid adres; straat; stad; regio; postcode; land), en aangezien deze tool slechts één vrije adresregel verzamelt, plaatst hij die tekst op de positie van de straat en laat de andere zes onderdelen leeg — dit wordt door elke vCard-lezende app nog steeds correct ontleed.