500 Kuralı Hesaplama (Yıldız Fotoğrafçılığı)
Yıldızlar iz bırakmadan kullanabileceğiniz en uzun enstantane — klasik 500 kuralı + modern yüksek çözünürlüklü sensörler için daha isabetli NPF kuralı.
1.143 görüntülenme
500 Kuralı ve NPF Kuralı
Dünyanın dönüşü, uzun pozlarda yıldızları çizgiye dönüştürür. Klasik 500 kuralı: maksimum enstantane = 500 ÷ (crop faktörü × odak uzaklığı) — tam karede 20 mm lens yaklaşık 25 sn'ye izin verir. Modern yüksek megapiksel sensörlerde bu çoğu zaman fazla iyimserdir; NPF kuralı diyafram ve piksel aralığını da katarak inceltir: t = (35 × f değeri + 30 × piksel aralığı µm) ÷ odak uzaklığı. Araç ikisini de gösterir — NPF'yi güvenli değer, 500'ü üst sınır kabul edin.
Sıkça Sorulan Sorular
500 kuralı süresinde yıldızlarım neden yine iz yapıyor?
Kural, film ve düşük çözünürlük dönemine aittir. 45 MP bir gövdede pikseller hareketi çok daha erken kaydeder — tam boyut bakışta gerçekçi sınır, genellikle 500 süresinin yarısı olan NPF sonucudur.
Samanyolu için hangi ayarlar?
Tipik başlangıç: en geniş lensiniz, f/1.8-f/2.8, ISO 3200-6400, enstantane NPF değerinde. RAW çekin; canlı görüntüde en parlak yıldıza maksimum yakınlaştırmayla elle odaklanın.
Bu sınırlardan daha uzun nasıl poz veririm?
Star tracker (takip kızağı) dünyanın dönüşünü telafi eder, dakikalarca poza izin verir. Alternatif: Sequator veya DeepSkyStacker gibi yazılımlarla çok sayıda kısa pozu istifleyin — izsiz ve düşük gürültülü sonuç verir.
Benzer Araçlar
Sorun Bildir
500 Kuralı Hesaplama (Yıldız Fotoğrafçılığı)