nightlight Ay Evresi Hesaplama star

Nasıl Çalışır

Ay'ın, Güneş'e göre Dünya etrafındaki döngüsü — sinodik ay — ortalama 29,53 gün sürer; bu, Ay'ın Dünya çevresindeki gerçek 27,3 günlük yörünge süresinden biraz daha uzundur, çünkü bu süre boyunca Dünya da Güneş etrafında hareket etmeye devam eder ve Ay'ın aynı Güneş-Dünya-Ay hizalanmasına dönmesi için biraz daha yol alması gerekir. Gördüğünüz evre tamamen bu geometriye bağlıdır: Güneş, Dünya ve Ay arasındaki açıya uzanım (elongasyon) denir. 0° uzanımda Ay, Dünya ile Güneş arasındadır ve aydınlık yüzü bizden yana bakmaz (yeni ay); 90°'de yarı aydınlık bir disk görürüz (ilk dördün); 180°'de Ay, Güneş'in karşısındadır ve aydınlık yüzü tam bize döner (dolunay). Aydınlanan oran doğrudan bu açıdan çıkar: aydınlanma = (1 − cos uzanım) ÷ 2.

Tam yörünge mekaniğini izlemeden bugünün evresini hesaplamak için, hesaplayıcı bilinen bir referans yeni ay tarihine dayanır ve o tarihten bu yana geçen günü sayar: geçen gün ÷ 29,53, kalan kısım (tam döngüler çıkarıldıktan sonraki kesirli parça) 0'dan 1'e uzanan döngüye eşlenir — 0 yeni ay, 0,25 ilk dördün, 0,5 dolunay, 0,75 son dördündür. Örnek: referans yeni ay 10 gün önce gerçekleştiyse, 10 ÷ 29,53 ≈ döngünün %33,9'u — ilk dördünü (0,25) geçmiş, dolunaya (0,5) doğru gidiyor, yani Ay yaklaşık %68 aydınlanmayla şişkinleşen (waxing gibbous) evrede görünür. Araç bu basit oranı, daha kesin Güneş ve Ay konum algoritmalarıyla (Meeus tabanlı, derecenin küçük bir kesri hassasiyetinde) iyileştirir; böylece evre, aydınlanma yüzdesi ve bir sonraki yeni ay/dolunay tarihleri, yalnızca ortalamalanmış 29,53 günlük yaklaşıma değil, gerçek astronomik almanaklara uyar.

Bilinmesi Gerekenler

29,53 gün bir ortalamadır, sabit bir değer değil — gerçek sinodik ay, döngüden döngüye birkaç saat değişir, çünkü Ay'ın yörüngesi dairesel değil elips biçimindedir; bu yüzden hızı değişir ve Güneş'in görünür konumu da hafifçe kayar. Ciddi araçların her seferinde 29,53'e bölmek yerine yörünge konumlarından yeniden hesaplama yapmasının nedeni tam olarak budur. Fotoğrafçılar en çok iki tarihle ilgilenir: gökyüzünün Samanyolu ve derin uzay astrofotoğrafçılığı için en karanlık olduğu yeni ay, ve simge yapılar üzerinde ay doğuşu çekimleri ile mehtaplı manzaralar için en uygun olan dolunay. Dolunay en büyük ve en fotojenik halini tam ay doğarken alır — o anda uzun lensle ön plan sıkıştırması mümkündür — ama tam dolunaydan bir gün önce veya sonra çekmek, yüzeydeki gölge dokusunu korur, çünkü tam evrede düz cepheden gelen güneş ışığı bu dokuyu siler.

• Adlandırılmış evreler (yeni ay, hilal, ilk dördün, şişkin ay, dolunay) aslında sekiz ayrı durum değil, tek ve sürekli bir aydınlanma eğrisi üzerindeki etiketlenmiş noktalardır.
• "Mavi ay" (bir takvim ayında ikinci dolunay) astronomik bir evre değil, takvimsel bir rastlantıdır — çünkü 29,53 gün çoğu aya tam bölünmez.
• Sinodik ay, yörünge ayından daha uzun olduğu için, Ay'ın yıldızlara göre konumu ile Güneş'e göre evresi zamanla birbirinden hafifçe kayar — bu yüzden aynı evre her ay aynı takvim tarihine denk gelmez.