tag Hash Üretici (SHA-256 / SHA-512) star

Nasıl Çalışır

Kriptografik hash fonksiyonu, herhangi bir boyuttaki girdiyi — bir kelime, bir paragraf, birkaç gigabaytlık dosya — sabit uzunlukta bir çıktıya, yani özete dönüştürür: SHA-1 için 160 bit, SHA-256 için 256, SHA-384 için 384, SHA-512 için 512 bit. Bu araç dördünü de yerel olarak, tarayıcının yerleşik WebCrypto motoruyla hesaplar — HTTPS bağlantılarınızın zaten güvendiği aynı denetlenmiş gerçekleme — bu sayede büyük dosyalar bile hızlıca özetlenir ve cihazınızdan hiç çıkmaz.

Bu fonksiyonları kullanışlı kılan üç özellik vardır. Birincisi, tek yönlüdürler: bir özetten yola çıkarak orijinal girdiyi geri getirmenin pratik bir yolu yoktur — yalnızca bir tahmini yeniden özetleyip karşılaştırabilirsiniz. İkincisi, deterministiktirler: aynı girdi her zaman tam olarak aynı özeti üretir; bir sağlama değerini anlamlı kılan da budur. Üçüncüsü, çığ etkisi (avalanche effect) gösterirler — girdinin tek bir bitini değiştirmek, örneğin gigabaytlık bir dosyadaki tek bir karakter, çıktının bitlerinin kabaca yarısını değiştirir. Bir onaltılık karakter bile farklıysa, girdiler aynı değildir; nokta.

Tipik örnek: bir yazılım yayıncısı indirme bağlantısıyla birlikte sha256sum: 9f86d0... yayınlar. Dosyayı indirdikten sonra buraya yapıştırıp özetleyin ve iki dizgeyi karakter karakter karşılaştırın — eşleşirse dosya bozulmadan gelmiştir; eşleşmezse iletim sırasında bozulmuş veya değiştirilmiştir. Aynı teknik iki dosyanın bayt bayt aynı olup olmadığını kontrol etmek veya bir dosyanın içeriğinden kararlı bir önbellek anahtarı üretmek için de işe yarar.

Bilinmesi Gerekenler

MD5 bilerek sunulmuyor. Kriptografik olarak kırıktır: araştırmacılar pratik çakışma (collision) saldırıları göstermiştir — yani iki farklı girdi, aynı MD5 özetini üretecek şekilde tasarlanabilir; bu da onu bütünlük veya güvenlik kontrolü amacından tamamen çıkarır. Tarayıcıların WebCrypto API'si bu yüzden onu hiç içermez. Bir yayıncı yalnızca MD5 sağlama değeri veriyorsa bunu son çare sayın ve SHA-256 isteyin — neredeyse her modern dağıtım bunu sağlar.

SHA-1, kazara bozulmayı (kötü indirme, disk hatası) tespit etmek için sorun değildir ama sertifika ve dijital imza gibi güvenlik amaçlı kullanımlar için terk edilmiştir, çünkü ona karşı da çakışma saldırıları gösterilmiştir; sonucun kasıtlı bir saldırgana karşı dayanması gerektiğinde SHA-256 veya üstünü tercih edin.

Son olarak, yalnız başına hash'leme parolaları saklamanın doğru yolu değildir: bir parolanın çıplak SHA-256'sı hızlı hesaplanır, bu da çalınmış bir veritabanına sahip saldırganın saniyede milyarlarca tahmin deneyebileceği anlamına gelir. Doğru parola saklama, hesap başına benzersiz rastgele bir tuz (salt) ekler ve yavaş, amaca özel bir fonksiyon kullanır (bcrypt, scrypt veya Argon2) — bu araç kimlik doğrulama için değil, sağlama ve bütünlük kontrolü içindir.

Kısacası: bu araç bir dosyanın veya metnin değişip değişmediğini kanıtlamak için idealdir, ama tek başına ne bir kimlik doğrulama sistemidir ne de bir şifreleme yöntemidir — hash tek yönlüdür, şifreleme ise geri çevrilebilir olmak üzere tasarlanmıştır; ikisini birbirine karıştırmayın.