BMI Calculator

Bereken uw Body Mass Index op basis van lengte en gewicht en zie in welke WHO-categorie deze valt.

1.241 weergaven

Hoe Wordt De BMI Berekend?

De Body Mass Index is uw gewicht in kilogram gedeeld door het kwadraat van uw lengte in meters: BMI = kg ÷ m². De Wereldgezondheidsorganisatie verdeelt de resultaten bij volwassenen in categorieën: onder 18,5 is ondergewicht, 18,5–24,9 is normaal gewicht, 25–29,9 is overgewicht, 30–34,9 is obesitas klasse I, 35–39,9 is obesitas klasse II en 40 of hoger is obesitas klasse III.

Uitgewerkt voorbeeld: iemand van 1,75 m die 75 kg weegt, heeft een BMI van 75 ÷ (1,75 × 1,75) = 75 ÷ 3,0625 ≈ 24,5 — binnen het normale bereik, dicht bij de grens met overgewicht. Weegt diezelfde persoon in plaats daarvan 95 kg, dan wordt het resultaat 95 ÷ 3,0625 ≈ 31,0, wat in obesitas klasse I valt. Omdat BMI van slechts twee getallen afhangt, kunnen enkele kilo's rond een drempelwaarde de categorie veranderen, zelfs als er niets wezenlijks is veranderd aan de werkelijke gezondheid of lichaamssamenstelling.

De WHO-drempelwaarden zijn gekozen omdat een BMI boven ongeveer 25 op populatieniveau samenhangt met stijgende percentages hart- en vaatziekten, type 2-diabetes en andere metabole aandoeningen. Die correlatie is nuttig om grote groepen te screenen, maar zegt weinig over één individu.

Wat U Moet Weten

BMI kan geen onderscheid maken tussen spier- en vetmassa. Een gespierde atleet of krachtsporter belandt vaak in de categorie "overgewicht" of zelfs "obesitas", ondanks een laag vetpercentage, terwijl een oudere volwassene die spiermassa heeft verloren een "normale" BMI kan hebben terwijl er in werkelijkheid een hoog vetpercentage aanwezig is — soms "skinny fat" of sarcopene obesitas genoemd. BMI houdt ook geen rekening met waar het vet zich bevindt, en buikvet (visceraal vet) brengt bij hetzelfde totale gewicht een groter metabool risico met zich mee dan vet dat elders is opgeslagen.

De standaarddrempels zijn grotendeels afgeleid van Europese populaties; verschillende gezondheidsinstanties adviseren lagere grenswaarden voor overgewicht en obesitas bij Zuid- en Oost-Aziatische volwassenen, omdat het gezondheidsrisico bij deze groepen al bij lagere BMI-waarden toeneemt. BMI is niet bedoeld voor kinderen of tieners, die beoordeeld moeten worden met leeftijds- en geslachtsspecifieke percentielgroeicurves, en het is geen bruikbare maat tijdens de zwangerschap, wanneer gewichtstoename verwacht en gezond is.

Valt uw uitkomst buiten het normale bereik, of weet u niet zeker hoe u deze moet interpreteren gezien uw spiermassa, leeftijd of etniciteit, combineer dit dan met een meting van de middelomtrek of het vetpercentage en bespreek het volledige beeld met een arts of diëtist. Deze tool biedt uitsluitend algemene informatie, is geen medische diagnose en vervangt geen professioneel medisch advies.

Veelgestelde vragen

Wat is een normale BMI?

De WHO definieert het normale bereik als 18,5 tot 24,9. Iemand van 1,75 m valt bijvoorbeeld in dit bereik tussen ongeveer 57 en 76 kg, en iemand van 1,60 m tussen ongeveer 47 en 64 kg.

Is BMI betrouwbaar voor sporters en zeer gespierde mensen?

Niet altijd. BMI kan geen onderscheid maken tussen spier- en vetmassa, waardoor gespierde mensen — bodybuilders, krachtsporters, veel krachtatleten — vaak als overgewicht of obesitas worden geclassificeerd ondanks een laag vetpercentage. Middelomtrek en een schatting van het vetpercentage geven voor deze groep een veel completer beeld.

Wordt BMI voor vrouwen anders berekend?

Nee — de formule en de zes WHO-categorieën zijn identiek voor volwassen mannen en vrouwen. Waar geslacht wel een verschil maakt, is het vetpercentage, aangezien vrouwen van nature meer essentieel vet dragen dan mannen bij dezelfde BMI.

Wat betekent een hoge of lage BMI werkelijk voor mijn gezondheid?

Op populatieniveau hangt een BMI boven 25 samen met hogere gemiddelde percentages hart- en vaatziekten, type 2-diabetes en gewrichtsklachten, terwijl een BMI onder 18,5 samenhangt met voedingstekorten en een verhoogd risico op verminderde weerstand. Voor één individu zijn dit echter risicoverbanden, geen diagnose — het werkelijke risico hangt sterk af van middelomtrek, spiermassa, conditie, voeding en familiegeschiedenis.

Kan BMI worden gebruikt bij kinderen of tijdens de zwangerschap?

Nee. Kinderen en tieners worden beoordeeld met leeftijds- en geslachtsspecifieke BMI-percentielcurves in plaats van de vaste volwassen drempels, omdat de normale lichaamssamenstelling tijdens de groei voortdurend verandert. Tijdens de zwangerschap maakt de verwachte gewichtstoename de standaard BMI-categorieën zinloos; een arts of verloskundige volgt de gewichtstoename in plaats daarvan aan de hand van zwangerschapsspecifieke richtlijnen.

Reacties

Nog geen reacties — schrijf de eerste!

Vergelijkbare tools